Uykusuz bir gece…

Dün akrabalarım bebek ziyaretine geldi, malum bende sabah erkenden kalkıp evi toparladım, ikramlık hazırladım. Hazırlandım... Geldiler, yedik içtik, muhabbet ettik. Birbirimizi gördüğümüze memnun olduk, gittiler. Tabi ondan sonra evi tekrar toparla, mutfağı toparla derken akşam oldu.  Akşam eşim arkadaşlarıyla yemeğe çıkacağını söyledi ben çaktırmamaya çalışsam da çok bozuldum. İki aydır ben iki kez pazara çıkabildim … Okumaya devam et Uykusuz bir gece…

Herkes öğretmen olmasın!

Biz zamane anneleri çocuklarımızın psikolojilerine çok önem veriyoruz ya, özgür olsun, kendini ifade etme becerisi gelişsin, özgüveni gelişsin diye yırtıyoruz ya kendimizi. Küfürden, şiddetten uzak durması için çabalıyoruz. Bu aralar sürekli nereye kadar diye düşünüyorum. Nereye kadar onları yarattığımız cam fanusumuzda yetiştireceğiz. Evde pek sorun olmuyor çekirdek aile olarak birbirimizi anlıyor, eşim ya da ben … Okumaya devam et Herkes öğretmen olmasın!

Öyle işte…

Bilgisayarı açmak bile zor geliyor bari deftere yazayım anılarımı diyorum ama yok ona da hiç vakit bulamadığım gibi defter tutmak daha yorucu geliyor.  Ekin genel olarak gün içinde uyuyan çok ağlamayan bir bebek olsa da akşamları uyuma zorluğu çekiyor ve de çok ağlıyor. Babası bu duruma bozuluyor o istiyor ki eve geldiğinde pamuk gibi dertsiz … Okumaya devam et Öyle işte…