Affettim…

Unutmalı mı? Unutmamalı mı? Affetmeli mi? Affetmemeli mi?

Bize yapılan kötülükleri diyorum unutmalı mı, unutmamalı mı? Yazmalı mı bir kenara, aman sende deyip geçmeli mi? Bizi üzen insanları, haksızlık yapanları affetmeli mi?

Unutmak istemediğim güzellikler, iyilikler olduğu gibi kötülükler de var bana yapılan, hak etmediğime inanmadığım. ‘Unutma bunu’ diyorum kendime ‘unutma!’ Sanki ne yapacaksam, ne karşısına geçip hakaret edebilirim ne de iki yumruk sallayıp ağzını burnunu dağıtabilirim. Sadece bir ağırlık olup kalıyor işte, gönül yorgunluğu oluyor ancak.

Bazen ister istemez unutuyoruz, öyle şeyler yaşıyoruz ki öyle darbeler alıyoruz hayatta, kısa bir süre önce geçmez dediğimiz acıları un ufak ediveren… İyi ki unutmak diye bir şey var yoksa zaten çekilmez bu hayat…

Bazen kolay olmuyor bizi yaralayanları, bize zarar verenleri affedebilmek. Ben kısa bir süre önce geçmişimden bir yük gibi bir yara gibi ruhumda taşıdığım bazı insanlara özgürlüklerini verdim, yani koyverdim gitti… Affettim, buna kendimde şaşırarak. Ve bunca zaman boş yere içimde bir yerde onların ağırlığını taşımış olduğuma üzülerek bunun farkına vararak affettim. Sadece kendime eziyet etmişim, gereksiz taşımışım içimde, attım rahatladım, hafifledim, dinlendim… Bu iyilik en çok benim için en az da affettiklerim için… Onlar da kendilerini affedebilir umarım.

Haydi selametle…

hatçe13

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s