Kardeş Şart Değil Belki Ama Candır

Bu sabah Meriç’in beslenmesi için Elmayı dilimleyip koydum, bi parçasını da Ekin’e verdim. Diğer elini uzattı ‘Meliç’ dedi… Meriç’e de götürecekmiş elma. Şaşırdım ama daha çok duygulandım. Ufacık boyu var yaptığı şeye bak.

Sonra aklıma eskilerden bir anı geldi. Ben Ortaokuldayım, kardeşim İlkokulda. Okullarımız farklı yerlerde, öğle yemeği saatinde beslenmemi çıkardım yemek için, o da ne? Kardeşimin beslenmesi de benim çantamda kalmış, vermeyi unutmuşum. Nasıl üzüldüm, nasıl suçluluk hissettim ve kendime kızdım hala dün gibi hatırlıyorum. Hatta ağladığımı da hatırlıyorum. Gidip ulaştırmamın imkanı yok, çocuk aç kaldı benim yüzümden. Ama ben de aç kaldım yemedim, yiyemedim o sandviçi.

Küçüklüğümüzde çok iyi anlaştığımız söylenemezdi hatta annem hep kedi köpek benzetmesi yapardı aramızdaki ilişki için. Ama bu vicdansız olmamı gerektirmiyordu tabi. Kardeştik biz netice de.

Büyüdükçe aramızdaki  bağ güzelleşti. Üniversite de en çok hissettim onu ne kadar çok sevdiğimi. Annemi babamı nasıl seviyorsam, özlüyorsam öyleydi… Belki hep öyleydi ama birarada olunca farkedemiyorduk didişmekten.

Şimdi en yakın arkadaşım, dostum, kanım, canım… Uzakta olsak sesini duymadan geçirdiğim bi günüm yok. Sesinin bi tınısından anlıyorum üzgün mü, sinirli mi, mutlu mu… Bu aralar üzgün benim canım kardeşim. Minicik Ela’mız biraz rahatsız. Çok önemli bir şey değil, İnşallah geçecek ama evlat işte. Onun halsiz duruşu, iştahsızlığı, tam geçti derken ateşlenivermesi nasıl bütün annelerin kabusuysa Kardeşim için de öyle. Tabi o orada öyle üzgünken ben nasıl mutlu olabilirim. Teyze yüreği de anne yüreğinden farklı değilmiş. Nasıl ki yavrularımın hastalığında kalbim yerinden çıkacak gibi oluyorsa, Ela’cığımın hastalığında da aynı şekilde.  Bir an önce iyileşsin diye dua ediyorum.

Birlikte atıyor biricik kardeşimle kalbimiz… Hep de öyle olacak umarım. Kardeş şart demiyorum, elbette herkesin kendi kararı ama kardeş candır. Dilerim kızlarım da bunu erken farkeder ve birbirlerini hiç kırmazlar…

elam3

Kardeş Şart Değil Belki Ama Candır” üzerine 2 yorum

  1. Kardeş gerçekten de candır 🙂 Ben inanmıyorum kavga etmeyen kardeşlerin iyi geçindiğine.. Kedi köpek gibi olmak kardeşliğin doğasında var bir kere 🙂 Nasıl yeni doğan bebeğe emmeyi öğretmedin halde direk emer ya o biçim 😀 ( Benzetme biraz garip oldu ama olsun:)) Öyle işte.. Kavga edecek ki kardeş olsun 🙂 Bizde öyleyiz ^^

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s