Kesmek ya da Kesmemek…

Hamilelik bebekle kurulan mucizevi bağın ilk başlangıcıdır. Ben her iki hamileliğimde de bu bağın gücüne çok inandım. Kendinden geçip senin içinde gelişip büyüyen canlı için yaşıyorsun. Onunla kurduğun duygusal bağ o zaman yerleşiyor yüreğine. Kendini bu yüzden babadan daha şanslı görüyorsun. Garibim baba kişisi ancak hastane odasında kucağına aldığında o mucizevi duyguyu yaşıyor. Tekmelerde falan bir heyecan yapıyor yapmasına ama o kadar!

Hamileliklerimi çok özlüyorum ben işte bu yüzden. Bebeğimin içimde büyüyüp gelişmesi hem daha güvenli geldiğinden, hem de bencilce ama nereye gidersem gideyim, ne yersem yiyeyim hep benimle olduğundan…

Ama hamilelik döneminde yaşadığım o yoğun ve ikimize özel duygu akışını doğumdan sonra iki çocuğumda emzirirken de yaşadım çok şükür… Bence o da mucizevi bir şey. Hem anne – çocuk ilişkisi açısından en güzel his, hem de çok sağlıklı. Onları emzirirken hastalıklara karşı en iyi şekilde koruduğumu, hem de en sağlıklı şekilde beslediğimi düşünerek kendimle gurur duydum. Emzirmek istemeyen ya da sütü gelmeyen anneler için çok üzülüyorum.

Meriç’i iki yıla yakın emzirdim. Onun bırakmaya niyeti yoktu iştahsız bir bebekti ve emmek en sevdiği şeydi. Sadece geceleri emiyordu ve ben de kıyamamıştım o zamana kadar. Ama emme süresi uzadıkça yemek yemesine engel oldukça ‘artık yeter’ deyip kesivermiştik. O zaman iki gün annemde kaldı benden ayrı. İlk ayrılığımızdı, çok zor geçmişti.

Şimdi Ekin ile aynı dönemlerdeyiz. 16 aylık oldu çalıştığım için akşamları ve hafta sonları emiyor ama ne emmek. Tatlı niyetine, atıştırmalık niyetine. Bazen yemek niyetine de emiyor o zaman üzülüyorum, o da çok iştahlı değil emdiği zaman çok az yemek yiyor.  Artık doyurucu bir özelliği olmadığı için kesmek istesem de o bağı koparmak çok hüzünlü geliyor… Bir dönemin bitişi demek bu aynı zamanda… Bağımsız birey olma yolunda önemli bir adım…

Ekin eğer benimleyse emerek uykuya dalıyor uykuya dalma süresi  büyüdükçe uzuyor da uzuyor. Bu yüzden geceleri bana artık zor gelmeye başladı açıkcası. Ekin Bebenin bırakacağı yok o kesin de bakalım ben ne zaman hazır olacağım, bu kez nasıl bir yol izleyeceğim bıraktırmak için. Bu aralar bu konuya yoğunlaştım, araştırıp okuyorum. Genelde edindiğim bilgi korkutarak kesilmemesi yönünde. O zaman da daha uzun bir süreç gerekiyor sanki. Annemin aklına uyup Meriç emmesin diye bantlamıştık. Daha kötüsü kendimden iki gün uzak tutarak ayırmıştım. Çok şükür kalıcı bir travma falan yaşamadı, unuttu gitti.

Bu arada okuyorum da hiç bu işin anne yönünü anlatan bir yazı bulamıyorum. Benim yaşayacağım boşluk ne olacak😉

Anlatıyorum hatta abartıyorum falan ama ileride başıma gelecekleri düşünürsek belki en kolay dönem, daha iki yaş sendromu var bunun, tuvalet eğitimi, kreşe başlama…

Amannn sağlıklı olsunlar da, geçip gidiyor işte bu zamanlar…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s