Dostlarım, Hayatımın Renkleri

Ne ilginç arkadaşlarım, dostlarım var benim. Ya da şöyle demeliydim ne ilginç arkadaşlıklarım dostluklarım var benim. Birbirine hiç benzemeyen, bana az biraz benzeyen… Herbiriyle ayrı ayrı dostluğu arkadaşlığı paylaşmaktan keyif aldığım… Hayatımda oldukları için şükrettiğim kıymetli insanlarım.

Öyle çok dostum arkadaşım da yok aslında. Ama bir yerlerde frekans tuttuysa, sevdimse dostum arkadaşım dedimse benden ömürlük bir dost olur, kolay kolay bırakmam yakasını. Hayatımızda çoook değişiklik olur, o gider bu gelir. Araya mesafeler girer, zaman girer ama dostluk bitmez. Dostumun arayacak zamanı, gelmeye dermanı yoksa ne yapar eder ben giderim. Ama bırakmam. (Organize işleri benden sorulur çoğu zaman bu yüzden.) Bazen yıllar geçer görüşemeyiz ama muhabbetimizin sıcaklığı hiç değişmez, kaldığımız yerden devam ederiz.

İşte böylesi nadir insan topluluğunu aynı evin içinde düşünemiyorum çoğu zaman. Birbirleri için ‘nasıl anlaşıyorsun onunla’, ‘bu düşüncede biriyle görüşmene şaşırdım’ gibi cümleleri duymam kaçınılmaz çünkü. Ben de katılıyorum onlara. Hem onunla hem ötekiyle nasıl dost olmayı başarabilmişim hem de canım kadar sevmişim. Dostluğun bir kalıbı yok demek ki. O benim kalbime göre şekil alıyor ben de onun kalbine ;)

Hepsi ayrı bir tat ayrı bir renk benim hayatımda olmasalar eksik kalacağım.   Bazen sadece sesine hüznümü yasladığım, mutluluğuna kalpten sevindiğim yol arkadaşlarım…

Biliyorum onlar birbirlerini tanısalar sevmeyecekler ama ben hepsini ayrı ayrı çok seviyorum, seveceğim… 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s