Gündemimiz Ödev

Ne zaman beni sıkıntıya sürükleyen şey olsa tepkim ‘yorganı kafama çekip derin bir uykuya dalayım şu zorlu zamanlar geçtiğinde uyanır kaldığım yerden devam ederim’ şeklinde oluyor.

Meriç’in okulu başladı akabinde ödevler başladı aldı mı beni bir sıkıntı. Biliyorum geçecek bu zamanlar ama elimde değil ona da bana da (ödevini babası ile yaptığı halde) işkence olan bu zamanların biran önce bitmesini hayatımızın normale dönmesini bekliyorum. Böyle sıkıntılı zamanlarda bloga yazsam belki kendimi daha iyi hissedeceğim ama o da gelmiyor içimden. Kaplumbağa gibi çekiliveriyorum kabuğumun içine. Ne garip bir insanım yahu 🙂

İlk hafta Meriç için hayat güzeldi. Yeni okul, yeni arkadaşlar tatlı bir öğretmen laylaylom…

İkinci hafta Meriç isyan bayrağını çekiverdi. Öğretmeni ödev vermeye başladı çünkü.

Ben: Meriç ödevini yaptın mı?

Meriç: Evet abuk subuk birşeyler çizdim işte

Ben: Abuk subuk?

Meriç: Evet beni okuldan atsınlar diye.

Ben: Neden okuldan atsınlar kızım yeni başladın,

Meriç: Bıktım artık boyama yapmaktan, çizgi birleştirmekten atsınlar beni okuldan!

Ben: Evet ama ne güzel yeni arkadaşların var, öğretmenin çok tatlı biri, yakında okuma yazmayı öğreneceksin…

Meriç: 1 saat ders azıcık teneffüs yapıyoruz, oyun oynayamıyoruz ki, öğretmenim de hiç iyi falan değil o kadar ödev mi verilir küçücük çocuğa????

Üçüncü hafta biraz daha iyiydi. Yook yine bayıla bayıla ödev yapmadı da en azından henüz atsınlar beni okuldan demedi. Ama ‘ben bugün okula gitmiyeceğim’ dedi mesela.  Ödev yaparken ara verip kardeşini, beni, babasını öpesi, sarılası geliyor, müzik dinleyesi, su içesi geliyor. Çişi geliyor. Ama en çok da aklına milyon tane fikir geliyor. Ödev yaparken zihni açılıyor çocuun ama hiç birinin dersle ödevle ilgisi yok. Baba telefonla nasıl konuşuyoruz? Anne keşke köpeğimiz kedimiz olsa ben ona yuva yapardım… Ekin sana sarıldığı gibi bana sarılmıyor çünkü sen emzirdiğin için seni daha çok seviyor bıdı bıdı…

Dördüncü hafta da okul kıyafeti mi serbest kıyafet mi anketi sonucu veliler tarafından okul kıyafeti olsun dendi (ben de dahilim bu velilere). Dolayısıyla bu hafta okul kıyafetini giydi ilk kez aman bizim ki bir mutlu bir mutlu pazar akşamı neredeyse okul kıyafetiyle yatacaktı. Sabah giydi ama utancından aşağı inemedi bir süre o başka. Önce anlam veremedim ama sonra benim gibi o da büyüdüğünü daha çok hissetti sanırım bu kıyafetlerle ve bu yeni durumu (büyümesi) karşısında başkalarının içine çıkıvermekte zorlandı diye düşündüm. Şimdi okullu bir çocuk olmuştu işte :/

Bu hafta cici okul kıyafetleriyle gayet sevinçli başlamıştı ama dün bakıcı teyzesine çok bozuk atmış ‘ben ödevlerimi annemle babamla yapıcam senle değil!’ demiş. Biz gündüz yapsın akşam rahat edelim istiyoruz ama velet bunu bize çok görüyor. Geçecek bugünler biliyorum kızım o gün geldiğinde kendiliğinden geçecek ödevinin başına söylenmeden söyletmeden yapacak ödevini de 🙂

Blogcu Anne’den: ”ÖDEV: (1) Okul çağındaki çocukların anneleriyle aralarına nifak tohumu ekmek için türetilmiş nalet olası şey. (2) Bir çeşit işkence aracı.”

 
Reklamlar

Gündemimiz Ödev” üzerine 2 yorum

  1. Kendi okul zamanlarıma döndüm de kızınız bence çok haklı :)) Bu arada lütfen macaron deneyin, çok da zor birşey yok yapımında:) Kızınızın doğum günü ne zaman bilmiyorum ama Rabbim uzun ve sizinle güzel bir ömür gecirmesini nasip etsin.

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s