9. Ay – Çift Mesai

Dokuz aylık oldu Ekin’im. Ve ben iş hayatıma geri döndüm bu ayda. Öyle zor geldi ki… Evde canımı bırakıp gidiyormuşcasına zor geldi. Bakıcı ablamız çok şükür iyi bir insan, vicdanlı, dürüst, temiz… Offf bunları yazıyorum ama elbette bir bebeğin bir çocuğun en rahat ettiği yer, en ihtiyacı olduğu yer, ne bakıcı, ne anneanne, ne babaanne sadece annesinin kucağıdır. Sadece bakıcı anlamında içimin rahat olduğunu anlatmaya çalışıyorum başka kim baksa içim rahat olmayacaktı. Kuzularımı inanılmaz özlüyorum. Fotoğraflarına bakıp iç geçiriyorum. Şimdi uyku zamanı ne güzel uyuyordur öyle yatağında döne döne. Şimdi yemek saati ne kadar yedi acaba, annesinin memesini özledi mi? böyle hep aklımda. Yüreğime işli özlemi, kokusu ise burnumda… Burnumun direğini sızlatan bir minik kuzu daha…

Meriç daha kolay en azından gün boyu onu mutlu  eden, mutsuz eden ne varsa akşam biz eve adımımızı atar atmaz başlıyor anlatmaya. Bakıcı ablamızın kızı var Meriç’in okuldan arkadaşıydı zaten beraber güzel vakit geçiriyorlar arada her çocuk gibi bazen tartışıyorlar. Ama hafta sonu bile özlüyor artık onları.

İşe başladığımdan beridir evde yeni bir düzen oturtabilmiş değilim. Bu biraz huzursuz ediyor çünkü ben tam bir düzen insanıyım, düzen bozan şeyler dengemi bozuyor. İlk hafta babamın ameliyatı dolayısıyla nerdeyse tüm haftamız hastanede geçti, ikinci hafta da ise Ekin bebem ateşlendi. Bu ilki gibi öyle basit bir ateş değildi maalesef. İlk başlarda önemsemedik dişlerdendir dedik ama ikinci gün düşmek bir yana otuzdokuzu buldu. Tabi soluğu doktorda aldık. Dişten falan değilmiş kuzucuk faranjit olmuş, boğazı iltihaplanmış. Allah beterinden korusun. Antibiyotik kullanıyoruz  maalesef. Şimdi iyi çok şükür…

Kilo almamış hiç. Bıyumuzda iki cm falan uzamış. Doktorumuz bunun bu aylarda normal olduğunu söyledi çünkü oldukça hareketli. Uyumuyorsa sürekli biryerlere uzanma, kalkıp sıralama, emekleme peşinde. Ben de tombik bir bebiş olsun istediğimden kilo almamasını sıkıntı yapmıştım kendime. İşte bazen çok saçma şeylere takılıp üzülebiliyorum halbuki en önemlisinin sağlık olduğunu hatırlatan çok şey yaşıyorum son zamanlarda.

Geçen aydan bu yana artı yaptığı şey ne derseniz, geçen aylarda yapmaya başladığı hareketlerde bolca yaptığı pratik sonucu ustalaştı diyebilirim 🙂 Hala çıkan bir diş yok. Alttan heran çıkıcakmış gibi geliyor bana ama dokuz ay oldu ya. Doktor ‘dert etmeee geç çıkan diş iyidir, hem her an üstten gelecek gibi’ dedi. Ben de nerde olduğumu unutup ‘yok yok alttan gelecek’ dedim 🙂 Eşim muayenehaneden çıktıktan sonra milyon tane bebek görmüştür bırakta doktor bilsin o kadar dedi. Peh hadi bakalım kimin dediği çıkacak 🙂

Çok şükür yemek sorunu yaşamıyoruz. Ek gıdaya başlamıştık zaten, şimdi de sadece akşamları anne sütü alıyor. Bakıcı ablamızla güzel bebek çorbaları tarifleri alıp yapıyoruz. Sağacak kadar malzeme de olmadığından akşamları aldığı anne sütü ile idare ediyor. 😦

Yokluğumda beni o da çok özlüyor olmalı ki. Eve geldiğimde tüm şirinliklerini takınıp kollarını atıyor bana doğru. Sonra hooop memeye. Yeni bir mesai başlıyor bana meme mesaisi 🙂 Nerdeyse tüm gece orada. Bi dolanıp geliyor, bir  meyve yiyip geliyor, bi düşüp geliyor, bir zırlayıp geliyor… Sonra uyuyor, uyuyoruz…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s