Annelik Toz Pembe Değildir Her Zaman- 1

Hep olumlu şeyler yazılıyor anne bloglarında kendimi kötü hissediyorum o yüzden şimdi yazacaklarımı aleyhime kullanmayın olur mu? Ben böyle değildim anneyken oldum. Hem ‘Annelik her zaman toz pembe değildir’ demiş Blogcu anne🙂 değil mi ama? 

Siz kızlarımın ne kadar bana anka göründüğünü bilirsiniz zaten işte bu yazacaklarım da onun getirdiği şeyler…

* Kızım arkadaşlarıyla oyun oynuyor bakıyorum oyuncakları paylaşmışlar ama sonra birinin gözü kızımın elindeki oyuncakta kalmış almaya çalışıyor benim şahin gibi olaya hooop dalıp müdahale edesim geliyor kendimi zor tutuyorum. Sonuç: kızım eğer o arkadaşını seviyorsa genelde elindekini veriyor, sevmiyorsa oynamaz zaten.

* Kızım küçüklüğünden beri hep kendinden büyüklerle oynamayı daha çok sevdi okul hayatına atıldığından beridir de yaşıtlarıyla oynamaya başladı diyebilirim. Kendinden 2-3 yaş küçük kız çocuğunu annesi Meriç’in yanına götürüyor ‘hadi oynayın ablası’ diyor. Kızımı tanıyorum sevmiyor bebelerle oyun oynasın daha doğrusu onları oyalasın benim yine şahin gibi atlayasım geliyor ‘Dur kızımı rahatsız etme ben oynarım senin bebenle’ diye.  Ama Meriç istemeyerek de olsa oynuyor onunla.

* Ya da ki en çok utandığım arkadaş çocuğunu öve öve bitiremiyor ya hah işte o zaman benim de ‘hıh o da bir şey mi…’ çıkışı yapasım geliyor kendimi tutuyorum şey yani bazen tutuyor bazen tutamıyorum…  :)

Kusursuz anne olmayı ben başaramadım. Kızım bana bu konuda dersler veriyor.  Hani ben kendimi tuttum da kızımın oyuncağını arkadaşına vermesine ses çıkarmadım ya sonra onunla muhabbet ederken şöyle söyleyiveriyorum: Kızım oyuncaklarını arkadaşlarınla paylaşman çok güzel ama eğer arkadaşın oyunun kurallarına uymuyorsa paylaşmak zorunda değilsin, ya da sallanma sırası sendeydi sıranı neden bilmem kime verdin herkes sırasını bilmeli değil mi? 

O da bana diyor ki: Olsun anne biz arkadaşız ben arkadaşımı seviyorum, bazen de o bana veriyor.

Eh be yerin dibine gir e mi kadın!

Ya da küçük kızını illa Meriç ile oynamaya zorlamış teyzeye neden onunla oynamak istemediğini söylemiyorsun dediğim de Meriç: Anne … çok tatlı onu üzmek istemiyorum. Hem o daha çok küçük. Ben dumur olmuş bir şekilde kızımın yüzüne bakıyorum ve ona olan hayranlığım kat be kat artıyor. 

kBu arada Kendime de kızıyorum tabi paylaşmanın ne kadar güzel bir şey olduğunu sen öğrettin noldu şimdi haksızlıklara karşı kendini koruyamazsa diye mi çekiniyorsun? İstemediği şeylere ‘hayır’ deme cesareti mi olsun istiyorsun? Bir yerlerde yanlış yapıyorsun…

 Anne olunca anladığım çok şey var, doğru ve yanlışın iç içe olduğunu anlamam gibi.  Konu çocuk olunca her şey ince bir çizgiymiş meğer.

Bana verdiğin derslerin müptelasıyım Kumrim!

Resim 1606-002

(Devamı gelir bu yazıların bende bu malzeme oldukça)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s