Ablalık ikilemleri…

Bugün Meriç’imin ilk göz ağrımın canımın içi kızımın kardeşiyle ilgili düşüncelerini kafamdan geçirip onları toparlamaya çalıştım, daha çok başıma gelecekleri tahmin edebilmek için… İşte tarihe not olsun diye bir de…

‘Anne benim dolabımı neden kardeşimin odasına getirdin, o bana lazımdı!’

‘Anne hep kardeşimi taşıyorsun, beni hiç taşımıyorsun.’

‘Artık kardeşim geldiğinde o da senin en yakın arkadaşın olur.’

‘Anne sen kardeşim olduğunda onunla evde kalacaksın ya bende okula gitmeyeceğim o zaman hep sizinle evde kalacağım.’

‘Kardeşim geldiğinde sen hep onunla mı yatacaksın?’

İçimi nasıl sızlatıyor o masum cümleleri, kendince endişeleri…

Ama bazen de öyle güzel şeyler söylüyor ve yapıyor ki çoktan abla olmuş gibi…

Kardeşinin odasını düzenliyoruz, ‘Anne bende bebek oyuncaklarımı getireyim de kardeşimin odasına koyalım.’

Karşı apartmanda ağlayan bebeğin sesini dinletip ne kadar çok ağlıyor değil mi? diyecek oluyorum, ‘E anne o bir bebek, ağlaması normal’ diyerek ağzımın payını veriyor.

Dondurmasını uzatıp benimle paylaşmak istiyor, yemek istemediğimi söyleyince ‘sana değil kardeşime veriyorum’ diyor.

Ara ara  ‘Ben kardeşime bakabilirim sana yardım ederim’ diyor,

Hele bir gün onu komşumuzun minik oğlunun ayakkabılarını giydirmeye çalışırken gördüğümde öyle duygulandım ki…

Onu kucağıma alıp sarıp sarmalamak istediğimde hep kontrollü göbeğimden uzak durmaya çalışıyor ve ben abartacak olursam da beni uyarıyor, ‘Anne kardeşime dikkat et!’

Kardeşi doğana kadar kitap okumayı öğrenmeyi istiyor mesela kitaplarını kardeşine kendisi okuyabilmek için. 

Alışverişe gittiğimizde kardeşi için de bir şeyler beğeniyor, ‘bunu kardeşime almak istiyorum‘ diyor.

Ve işte bunlar benim içimi eritiyor, duygu seli yaşatıyor ve durmadan ‘ne zaman büyüdün sen?’ diye söylenip duruyorum…

Kardeşi gelince de bana yaşattıklarını yazarım ama inşallah hep olumlu şeyler yazarım… 

 

Ablalık ikilemleri…” üzerine 4 yorum

  1. Şükriyecim, ne kadar güzel bir çocuk yetiştirmişsin bravo sana! Tabi ki alienin gözbebeği iken, eşdeğer yeni birinin daha gelmesi ile ikinci plana atılma korkusu olacak, bu çok normal, ama Meriç’in yaptıklarına bakılırsa, o yaşından çok olgun bir abla, sana da vazgeçilmez bir sağkol olacak, hiç telaşlanma. Kardeşler arası adaleti sağlamak, eşit yaklaşabilmek gerçekten çok büyük bir meziyet ve korktuğum bir olaydır, ama seni kıskanmadım desem yalan olur, herşeyin farkında dünya tatlısı bir kızın var, kardeşine senden bile iyi bakar o, gör bak.. :)))

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s