22. Hafta – Geçiyor zaman hızla hızla

22. haftayı geride bıraktığım bugünlerde, ne çabuk geçiyor bu haftalar demekten kendimi alamadığımı farkediyorum yine. Ne zaman bebeğimi hissetmek istesem sağolsun bebiş kırmayıp basıyor tekmeyi🙂 sanırım sürekli hareket halinde o ama ben başka şeylerle ilgilenirken çok da farkına varamıyorum. Ailecek tekmelerin tadını çıkarıyoruz. Evdeki tüm eller göbişimde. Bu haftalarda seslere de tepki veriyormuş, müzik dinlemekten, onunla konuşulmasından memnun olup hoş tepkiler veriyormuş ki gerçekten öyle elimi göbeğimin üstüne koyduğumda bile aramızdaki bağı öyle güzel hissediyorum – hissediyoruz ki dünyalara bedel. Başlıca sorunuma gelince uyuma pozisyonum gördüğünüz gibi hipertiroidimle yaşamaya alışmış gibiyim.

Bu arada iş yerimizde yeni hamile bir arkadaşımda da hipertiroidi çıktı çok üzüldüm onun için bolca deneyimlerimi paylaşıyorum kendisiyle. Aslında benim gibi bir örneği olması onun için iyi oldu. En azından benim hastalığı öğrendiğim ilk günlerdeki şaşkınlığımı, çaresizliğimi hatırlayınca öyle olduğunu düşünüyorum. Bu arada iş yerindeki gebişlerin sayısı da gitgide artıyor, bereketli bir döneme girdik bakalım hayırlısı.

Şu ultrason denilen şeye geçen haftalarda normal kontroldü anamoli taramasıydı derken sık girince alışmış olmalıyım ki anne kişisinin her hafta göresi geliyor bebişini yahu🙂

Göz kapakları olsa da bunları çok daha ileri haftalarda kullanmaya başlıcak olan bebişimin kaş tüyleri de çıkmış 500 gr civarlarındaymış. Bunları da Kaan Kocatepe sitesinde anlatıyor.

Gebiş notlarım:

* Gebiş olmanın güzel tarafı insanların gebişlere duyduğu saygı, onları kollayıp ayrıcalık tanımak gibi hoş şeyler. Mesela hiç dolmuşta otobüste ayakta bırakılmadım. Hele ki bir gün gençler oralı olmayınca yaşlı bir amca yer vermeye kalktı ki resmen gözlerim doldu.

* Hangi ortamda olursam olayım tanımadığım biri bile olsa hele ki kadın ise yanımdaki konuşacak konu sıkıntısı çekilmemesi, ortada kocaman göbiş işte konuş konuşabildiğin kadar.

* Gebeyken çeşitli doğum hikayelerini dinleme şansına sahip olursun biz kadınlar bayılırız doğum hikayelerimizi anlatmaya, hatta abartarak anlatmaya.

* ‘Bunlar iyi günlerin’ lafını duymayan gebiş de yoktur diye düşünüyorum. Hatta doğrudur da ama ne gerek var di mi hamile kişisinin moralini bozmaya.

* Bir diğer moral bozucu durum iki numaranın da kız olduğunu öğrenen kişilerin verdiği tepki ‘hımm olsun’, ‘hadi ya erkek olsa iyiydi’ vs. 

* Hele hele sitemizin parkında çocuklarımız dolayısıyla tanıştığım bir hatun kaç aylık olduğunu öğrendiği halde 8 aylık falangösteriyorsun, ben doğum izninde olduğunu düşündüm gibi şeyler saçmalaması moralimi bozmasa da oldukça şaşırttı. Zira ben geçen hamileliğimle karşılaştırdığımda şu anki kilolarımdan memnunum.

 

22. Hafta – Geçiyor zaman hızla hızla” üzerine 2 yorum

    • Haklısın hamilelik çok çok başka bir dönem. Ben de kızım doğduğunda hamilelik günlerimi özlüyordum, bence o oraya ilk düştüğünde, o iki çizgiyi ilk gördüğünde ya da kalp atışlarını ilk gördüğünde başlıyor annelik. Zamanı geldiğinde tekrar sağlıkla yaşaman dileğimle sevgiler…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s