8. hafta – Fasulye kadar nimetim

Büyük bir stres yaşayıp 8. haftayı sabırla bekledim.  Kendimden beklemediğim bir performanstı bu. Tam yedi hafta dolduğu güne daha önce gittiğim özel hastanedeki doktordan randevu almıştım açıkcası çok da içime sinen biri değildi. Kızımın ertesi günü yani 08.03.2012’de veli toplantısı olduğunu bildirdikleri yazışmayı alınca fikrimi değiştirdim. Hem kızımın toplantısına gider hem doktoru da aradan çıkartırım dedim. İnternetten yol üstü bir tıp merkezi baktım.  Nette çok hijyenik, gösterişli görünen yere son anda gittim. Doktor hanım çıkmak üzere dediler, nolur çıkmasın dedim. Sağolsun doktor hanım bekledi ama kadın doğuma ayrılan yer bana hiç hijyenik gelmedi. Ama oradan gerçeği öğrenmeden daha doğrusu kalp atışlarını görmeden çıkmak istemedim. 

Ve evet gördüm. İlk kez böyle birşey yaşıyormuşçasına heyecanlanıp ağladım malesef bu heyecanı tek başıma yaşadım. Eşim gelemedi. 

Oradan kalp çarpıntısı, yer yer ağlama hali, yer yer gülerek tüm bunları kendi kendime yaparak çevredeki garip bakışlara maruz kaldım. Evet garip olan bendim 🙂

Nasılda içime atmışım heyecanımı, nasıl ket vurmuşum duygularıma. Artık sevinmeyi hak görüyorum kendime.  Bugün iş arkadaşım Nuray’a (o benim ikinci bebeğim olsun istemiyor) sürpriz yaptım. Lavaboya gittiği anda akşam onun için hazırladığım hediye paketinin üzerine dün aldığım ultrason görüntüsünü ters çevirerek üzerine ”Ruray beni de ablamı sevdiğin kadar sever misin? yazan bir not iliştirdim masasına bıraktım.(Meriç’in Nuraya seslendiği gibi Ruray) Ve de tabi sonra o gelir gelmez ben dışarı çıktım. Şoku atlatmasına fırsat vererek bi 10-15 dakika sonra geldim. Oldukça karışık bir tepkisi vardı, akşama kadar o anı anlattı, güldük… Kardeşime de bugün söyledim. Yarın annemlere gidiyoruz onlara da orada söyleyeceğiz. Sevineceklerinden eminim. Ne de olsa birinciden sonra ikinciyi de yap siparişi geleli hayli olmuştu 🙂

İçimde atan minik kalp bu hafta fasulye kadar. Benim sabah bulantılarım uykudan uyandırıyor. Çok uzun süreli olmuyordu ama bugün uzun sürdü. Kokuların bazılarını midem kaldırmıyor. Tatlıdan tarafa bakamıyorum, ekşili, tuzlu şeyler çekiyor daha çok. Bir de çok sevdiğim yemek sitelerine bakamıyorum bu ara (ye ekşiyi çıkar ayşeyi diye bir söz var di mi?)

Reklamlar

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s