Badem Gözlü Bilgisayar

Sabırsız bir kızım var, yakın çevrem bu durumu ”eee normaldir anasının kızı” şeklinde yorumlardı bundan eminim. 

Bir kaç sene önce teyzesi Kumriye oyuncak bir bilgisayar almıştı. Tuş takımı olabildiğince sesli, müzikli birşey. Kumri o sayede harfleri, rakamları 2-3 yaşında görsel hafızasıyla kafasına yerleştirmişti. Çoğu zaman sesi bizi rahatsız etse de Kumri nasılsa hevesini alır bırakır methoduna güvenimizden o günün gelmesini bekledik durduk. Ki o gün geldi de. Oyuncak kutusunun dibini gördü zavallı bir zamanların gözbebeği bilgisayar. Zamanla o kadar gözden düştü ki, misafirimizin çocuğu tuş takımını bir güzel olduğu yerden söktü, bizim bilgisayarın içi dışına çıktı. Kumri o kadar hevesini almış ki buna bile ses çıkarmadı.

Gel zaman git zaman, bizim Kumricik okulda ne zaman iletişim araçları dersini işlediler o zaman birden badem gözlü olan bilgisayarını oyuncak kutusunun dibindeki yerinden çıkarıverdi. E tabi eskisi gibi sükseli değildi, şekli kaymıştı bir kere. Bizimki üzerine en sevdiği çıkartmaları yapıştırdı, güzelliğini yeniden kazanması için didindi etti olmadı. Biz geçen sene bir benzeri ve küçüğünü hediye olarak bir bebeğe vermiştik. Nasıl olduysa onu hatırladı. ”Acaba onun da böyle ayrılmış mıdır?”diye soruverdi. Ben bile unutmuştum, yine hafızasına şaştım kaldım. ”belki onun da tuş takımı böyle ayrılmıştır” dedim. Sonra ikinci önemli soru geldi ”Anne- baba yenisini alalım mı?” ikimiz birden bu soruya ”hayır” diye atladık. Ben Badem gözlü oluveren eski bilgisayarını tamir etmeyi teklif ettim, babası ”yeni bir bilgisayar alacak kadar paramız yok” dedi. Bizim ki bir iki mırıldadı sustu.

Aman neyse geçti bilgisayar krizi dedik kiii, bizim minimini hanım sabah uyandı bizim odamızın kapısını tıkladı, içeri buyur ettik kendisini hemen yanıma sokuldu öptük birbirimizi falan derken bombayı patlattı: ”ben size benim kumbaramdaki paralardan üç tane versem böyle şeyli (eliyle mouse’yi anlatıyor) bilgisayar alır mıyız???!!!” Öyle kolay vazgeçer mi be kimin kızı o heyyyt🙂

Ben bunu uyandığında babanla konuşursun ama istersen eski bilgisayarını ver ben işyerindeki arkadaşlarıma bir göstereyim belki onlar yapabilirler dedim. Yok hanımefendi bir türlü tamam demiyor, ağlıyor da ağlıyor sabah sabah. Neymiş bana verirse akşama kadar bekleyemezmiş, neymiş verirmiş ama sonra peşimden bilgisayarını almaya gelirlermiş, yani bi dolu bıdı bıdı. 

Bir zamanlar yüzüne bakmadığı bilgisayar nasıl da kıymetli oldu böyle diye şaşarak işe geldim. Bana yaşattığı sabah şaşkınlığını üzerimden atmadan da yazıverdim.

Bakalım bu ”Badem gözlü bilgisayarı kurtarma operasyonunun galibi kim olucak”🙂

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s