Karlar Düşer…

Fotoğrafla ilgilenmek iyi güzel de, ülkenin dört bir yanından fotoğrafçı arkadaşlarla aynı platformda olmanın bazı kıskandıran tarafları var. Mesela kış geldiğinde ortaya çıkan birbirinden güzel kar fotoğrafları. İzmir’e on yılda bir yağdığından kara hasret yaşıyoruz. O eşsiz manzaralara içim gidiyor tabi. Gördükçe de buralara da yağsa keşke diye dualar ediyorum. En çok istediğim kızımla bu keyfi paylaşmak. O da iki yıl önce çok az atıştırmıştı da ona ne çok sevinmişti. İşte dün bu isteğimin tavan yaptığı gündü. Veeee bugün sabah pencereden dışarı bakınca kar manzarası ile karşılaştım yağmaya yeni başlamıştı ama olsun çok güzel bir sürprizdi. Çığlık attım sevinçten.

Maalesef bu sevincimi kızımla paylaşmayı çok istediğim halde o teyzesiyle beraber anneannesinde olduğu için Yağmur’la (komşumuzun dört yaşındaki kızı) paylaşayım dedim. Bana ”benim uykum var” diye tepki verdi🙂 Yani ben çocuktan daha çocuk davranıp attım kendimi dışarı. Suratımda kocaman gülümseme ile işe geldim. İşyerinde herkes en az benim kadar mutlu, herkesin yüzünde kocaman gülümseme. Kar’ı meğer ne çok özlemiş biz İzmirliler…

Kartopu oynadık iş arkadaşlarımızla en son geçen hafta sonu kardeşim, Kumrim ve ben saklambaç oynarken böyle eğlenmiştim. Şöyle pencereden bakıyorum da el değmemiş kar kalmamış neredeyse ve pencereden bakıyorum hala kar yağıyor ya ben çok mutlu oluyorum.

İlk doğru dürüst karla Üniversiteyi okuduğum şehir Edirne’de tanışmıştım. Geceydi, yurttaydım. Kar yağmaya başlayınca hemen kendimi bloğumuzun önüne atmıştım. Hayran hayran (biraz da aval aval) izlerken, yurdumuzun bekçisini arkamdan ”nerelisin sen?” diye seslenince farkettim. ”İzmirliyim” dediğimde güldü ve biraz daha dışarıda kalıp karı izlememe izin verdi. O zamanda böyle kocaman gülümsemiştim. Ertesi günde yuvarlanıp çocuklar gibi eğlenmiştik o karda, hele o ilk basıldığında çıkan ses yok mu ”gırç gırç” diye o işte çok güzel bir şey. Sonrası ise benim için kabustu, hani o kar eridiğinde heryer buz olduğunda, çamur olduğunda ne çok düşmüştüm, ne çok düşe yazmıştım.  

Kızım da köyde karla bol bol oynamış, kardan adam yapmışlar, burnuna havuç takmışlar… Keşke ben de görebilseydim… Olsun o da mutlu ya varsın böyle olsun… Ben bu satırları yazarken kar yağışı azaldı, yerdeki karları da kara hasret arkadaşlarım bitirdi. 

İmza: Kar gören masum İzmirli🙂

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s