Kurtarma Operasyonu

Televizyon izlemeden yaşayan insanlar varmış ne garip…

Blogcuanne anket yapmış, TV kullanmayan bu insanları bulmuş… Teknoloji özürlü kişiler falan değil onlar, gayet akılları başlarında üstelik.

Düşündüm de gerçekten çıkarabilir miyiz o aptal kutusunu hayatımızdan? Ben de son zamanlarda özellikle, Meriç’in çocuk kanallarına olan ilgisi arttıktan sonra TV’yi tamamen kapatsak diye aklımdan geçmişti. Çünkü biliyorum ki ”sen izlemeyeceksin, ”bu kadar yeter” deyip dizi, maç, belgesel, haber falan izlemek için kanal değiştirsek de olmazdı. Çözüm tamamen kapatmak. Ama bizim evde tam tersi TV’ye en güzel köşe ayrıldı, eni boyu gittikçe büyüyor. Koltuk takımımızın düzeni de ona göre kurulu, yani herkesin TV’yi rahat görebileceği şekilde düzenlendi. 

Benim takip ettiğim bir dizim yok (çok şükür), haber programları zaten magazin ya da yürek burkan dramatik olaylardan ibaret. Oldukça sinir bozucu, tahammül edemiyorum izlemeye. Arada güzel bir film çıkacakta ben yerimden kalkmadan izleyeceğim, bu da çocukla mümkün değil, e o uyuduktan sonra da yapacak bir sürü iş oluyor zaten. Yani ben TV’yi hayatımdan bugün bile çıkarabilirim. Dediğim gibi Meriç’te de yeni yeni TV merakı başladı. Kafasını çevirmeden izliyor maalesef. Ama bugünden itibaren TV yok, bozuldu, koptu, uçtu, dağa kaçtı desem Kumrim bir gün mızmızlanır, iki gün mızmızlanır, sonra unutur gider. 

Ama sevgili eşim, biricik babişimiz maalesef o aptal kutusu olmadan yaşayamaz, bağımlı o. Kumandanın uzağında olmasına bile tahammülü yok. Her türlü spor programını izler. Örneğin bir futbol maçını izler… Ardından o maçın özetini izler… Ardından yorumları izler… bütün gün o maçı tekrar tekrar izler de izler. Hiç birşey olmasa nostalji maçlarını izler, bazılarını ezbere bildiği halde hiç sıkılmaz.

Misafir geldiğinde açık olması arada sırada da olsa gözlerin ona takılması da rahatsız ediyor beni. Yani muhabbete mi geldiler, beraber TV izlemeye mi? Kapat gitsin işte o zamanlar değil mi? Ama yok illa ki onun sesi orada olacak. İzlemesek de sesi görüntüsü yeter, o derece bağımlı olmuş bir toplumuz. 

Blogcuanne kafama soktu bir kere önlem, tedbir gereken neyse yapılacak bu konuda. Bakarsınız Kumrimi ve hatta eşimi esiri olmaktan kurtarırım böylece her ikisi de bana kalır…🙂

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s