Şanslı adam şu benim kocam

Benim kocam çok şanslı adam!

Siz de hemen evet senin gibi bir karısı olduğu için şanslı diyeceksiniz de yok yok ben onu demeyeceğim. 

Geçenlerde kayınvalidem ve kayınpederim geldiler bize ve iki hafta kadar kaldılar… Biz çalıştığımız için yemek olayı direk olarak kadıncağızın omuzlarına bir görevmiş gibi yükleniverdi. Özellikle benim için evde yemeği hazır bulmak gerçekten büyük nimet. Gidiyoruz hooop direk yemek masasına 🙂 Evet bu kısmı gerçekten güzel. Allah razı olsun. Amma ve lakin kaldıkları süre boyunca kendisi sebze ve otu sevdiği halde sırf oğluşunun (kocam yani) etli yemeklere, meşhur göçmen böreğine, katlamasına, sarmasına vs. hasret kalmıştır diye düşündüğünden midir nedir, o süre içinde çorbalarımız bile etli o yoksa kıymalı pişti. Ya ben egeliyim, sebzeyi zeytinyağlı, eti de sade severim. Sebze ile etin kıymanın birleşiminden pek hazzetmem. Hele kıymalı çorbadan hiç (ama bak köfteli çorbaya lafım yok). Tabi gelin kısmıyız, e hazır yemek de bulmuşuz sesimi çıkarmadan eşim için donatılan masalarda ben de yerimi aldım. 

E olsun o kadar diyorsunuz değil mi? siz de haklısınız… Benim sahiplenme duygum biraz abartılıdır, kıskanç biri olmamama rağmen sahiplendiğim benimdir benim kalacak dediğim şeylere karşı da fazla hassasımdır. Neyse hiç girmeyeyim o konuya 🙂

Geçen hafta sonunda da annem bize geldi. Evde bir şenlik havası… Özellikle okuldan bunalan Kumrinin çağrılarına dayanamayıp geldiğini söylemem gerek yoksa bir hafta onun evinden bahçesinden ayrı kalması için çok uzun bir zaman. Ama işte torun isteyince olmazlar oluyor. Annemin gelmesi hepimizi mutlu etti dolayısıyla. Yine eve gittiğimizde hazır bir masa bulmanın şımartıcı havasına kapıldık. Ohhh ne güzel derken farkettim ki annem de daha çok damadının damak tadına göre yemekler pişirmeye çalışıyor. Ya anne yapma etme bak bu güzelim böreği kıymalı değilde otlu yapsaydın da mis gibi yeseydik olmaz mıydı? Canım annem Allah’tan öyle kış sebzeleri ile kıymayı, eti karıştırmaz ama sebze yiyemiyoruz nerdeyse o ayrı. Neyse ki annemin kendisine yaptığı sebze salatalarından nasipleniyorum bende. En son dayanamadım patladım akşam ”Anne noluyoruz ya, hep damadının sevdiği şeyleri yapıyorsun, doğru dürüst bi sebze yemeği yiyemedik” diyorum. Annem ”Kıskanma o da benim oğlum, çok konuşma da yemeğini ye” diyor. Konuşmayayım tabi yarın gidecek ve ben onu çok arayacağım.

Geçen sene otların en güzel zamanı olan bu zamanlarda biricik kardeşim  (o zaman nişanlısıyla) Yozgat’tan, biz İzmir’den gittik köye. Kardeşimin de benim de canımız çok fazla ot kavurması çekiyor Annem tamam yaparız dedi ama iki damadının damak zevkine göre yemek pişirmek derdine düşünce bizim ot kavurması yalan oldu. Neyse ki torbalarımıza koydu da dönüşte otlarımızı evlerimizde kendimiz yaptık.  

Anlayacağınız benim kocam bu yönden de çok şanslı, bir eli yağda bir eli balda. Hadi annesini anlayabiliyorum oğlum onu severdi bunu severdi özlemiştir  gelin de beceremez hesabına kısıtlı zamanda sevdiği ne varsa elleriyle pişirip oğluşuna yedirmek istiyor. Peki benim anneme noluyor? Mağdurum sevgili günlük…

Reklamlar

Şanslı adam şu benim kocam” üzerine 2 yorum

  1. canım arkadaşım çok sevdim yazdıklarını,ne güzel ne doğal anlatmışsın , bence bülent de sende çok şanslısınız anneleriniz tarafından bu kadar sevildiğiniz için 🙂 ben geleyim şu ege yemeklerinden tadayım en iyisi , tariflerin o kadar canlı ki canım çektiiii 🙂

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s