Şeker tadında…

Bugünlerde ağzımda bir kuruluk, sürekli susama, acıkma, halsizlik durumları yaşamamdan dolayı ufak bir araştırma yaptım (internet, arkadaşlara danışma gibi) baktım ben şeker hastasıyım. Annemde yeni şeker hastası olmuş e dolayısıyla genlerde de var. Başka alternatif yok. Biri diyor mesela ‘‘Şeker hastası olsan sık idrara çıkarsın’’, bende sık idrara çıkmaya başlıyorum, biri diyor ‘‘Kilo kaybın olur’’ tartılıyorum pek kayıp yok ama acaba tartı mı bozuk’’ diyorum.

İş arkadaşım ‘‘Strestendir’’ diyor, ‘‘Sen şeker hastası falan olamazsın’’ diyor, diyor demesine ama bendeki evham beni rahat bırakmıyor bir türlü. Derken bu sabah kendimi hastanede buldum çok sık gitmem ama gittiğimde de işte böyle evhamdan dolayı giderim. Bu kez hastane yollarına düştüğümde de ‘‘Bari direk insülin iğnesi vermeseler, diyet listesi verseler zorlanırım ama uyarım’’ diye düşüne düşüne gidiyor bir yandan kendimi en kötüsüne hazırlıyorum. Bir yandan da annemi düşünüyorum ‘‘Yok yok anneme söylemeyeyim yazık kadın kendi şekerine henüz alışamadı bir de bana üzülmesin’’ diye aklımdan düşünceler akıp geçerken hastaneye geldim.

Doktor randevuma zamanında yetiştim, baştaki şikâyetlerimi ona da anlattım, o da bana ailede şeker hastası var mı diye sordu (hah! işte doktor da aynı teşhisi koydu). Önce açlık kan şekeri için sonra tokluk kan şekeri ölçümü için kan verdim. Bekleme zamanında da Kıbrıs Şehitleri Caddesine gidip sevdiğim ama bir daha yiyemeyeceğim ne varsa yiyip içtim. Bloğa hastalığımla ilgili yazacağım yazı için şekerli bir başlık bile hazırladım. Çok sevmememe rağmen gözüm bir ara şerbetli tatlılara takıldı dönüşte, ama öyle çok yemişim ki onlara yer kalmamış, yiyemedim… Aklımda şerbetli tatlılar hastanenin yolunu tuttum.

Yine doktorun kapısında İnsülin iğnesini kendi kendime nasıl vururum, insülin iğnesi verirse annemden saklamam zor olur, Meriç beni o halde görürse tepkisi ne olur. Ve işte sıra bana geldi… Doktorun elinde kan sonuçlarım ‘‘gözün aydın’’ diyerek beni karşıladı benim içimden geçen cümlenin devamı da şu ‘‘Gözün aydın. Nur topu gibi bir şeker hastalığın oldu’’ Ama doktor öyle demedi cümlesini ‘‘… Korkulacak bir şey yok, sonuçlar iyi çıkmış’’ diyerek bitirdi. Ciddi bir şok yaşadım, e onca belirti, koyduğum teşhis, ‘‘Çok şükür’’ diyerek çıktım hastaneden. Çok şükür… Allah bu hastalığı yaşayan herkese kolaylık versin, şifa versin düşündüm de zor gerçekten…

Hiçbir şeyden haberi olmayan arkadaşıma bugün başımdan geçenleri, aklımdan geçenlerle birlikte anlattım. Güldü ve bana‘‘Sen panik atak olmuşsun’’ dedi. Panik atak mı? Bir araştırayım ben bunu🙂 28.11.2011

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s