Yatak Muhabbeti

Merhabalar… 

İstiyorum ki güzel paylaşımlarda bulunayım, neşeli, umutlu. Ama hayat bazen üzüyor… işte o zamanlarda yazmak istemiyorum… o yüzden aralar veriyorum… 

Bizim Meriç ile çözmemiz gereken sorunlarımızdan biri de hala beraber yatıyor olmamız. Evet, arkadaşlarım, kreşteki eğitimcilerimiz, netten, kitaplardan edindiğim bilgilerde sizin gibi yanlış yaptığımı söylüyorlardı ama biz hep bir bahaneyle erteledik. Suçu kızıma atamam biraz bizimde rahatlığımızdan, hazır olmamamızdan kaynaklandı. Yatakta tıkış tıkış yatmak zevkli değil elbette ama döndükçe onun eline, bacağına dokunmak, nefesini hissetmek bize iyi de geliyordu. Doğduğundan beri böyle… Şimdi ise kararlıyız. Yataklarımız ayıracağız. 

Hafta sonu ilk ona istediği örtüleri aldık, cicili bicili kedili, pufidik pufidik… Meriç ‘’Ben artık sizinle yatmayacağım, kendi yatağımda yatacağım’’ dedi, sonra ‘’bu akşam da sizinle yatayım yarın yatağımda yatarım’’ dedi. Biraz fikir karışıklığı yaşasa da tamamen olumsuz bir tepki vermemesi bizi mutlu etti. Akşam ilk deneyimimizi yaşayacağımız için oldukça heyecanlıydık. Meriç benim uyuyana kadar onunla kalıp uyuduktan sonra kendi yatağıma geçme fikrime ‘‘tamam’’ dedi. Uykusu geldi ‘‘anne sütümü hazırlayalım’’ dedi. Sütünü hazırladık, yatağına girdik. Bu arada bir eliyle biberonunu tutup diğer eliyle yüzümü okşayarak uyur kendileri. Biliyorum yatakları ayırmayı başarabildikten sonra biberonla süt içme konusunda bir atak yapmamız gerekiyor. Geçenlerde ‘‘anne ben daha büyümedim baksana hala biberonla süt içiyorum’’ diyor komik kızım benim sen bunu söyleyip beni şaşırtabildinse düşündüğümden bile çok büyümüşsün demektir. 

Yatakta onu uyku perilerine teslim ettikten sonra konuştuğumuz gibi kalktım. Bende uyumak için yatağımıza yattığımda oldukça garipsedim bu yeni durumumuzu, babamızda öyle onsuz nasıl uyunur bilemedik. ‘uyandı mı’’ ‘bir ses mi geldi’ diye kulak kabartırken saatler geçti ve Meriç gerçekten ağladı, yataktan düşüyormuş az kasın. Yetiştim. Hemen yanına sokuldum rahat bir uykuya daldık kuzumla. 

Sabah her şeyi net bir şekilde hatırlayıp anlatıyor. ‘Ben az kalsın düşüyordum annem yanıma geldi yattı’’ diyor babasına. İlk günümüz böyleydi bundan sonraki günler daha başarılı oluruz diye düşünüyorum. Sizinle elbette başarı dolu yazı paylaşmayı düşünüyorum😉

05.04.2011

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s