Küçük Mucizem

Bu aralar kızkardeşimin düğün hazırlıkları ile ilgilendiğim için, hayli stresli, koşturmacalı bir dönem geçirdiğim-iz için bloğumu ihmal etmenin üzüntüsünü yaşarken, daha önceden yazmış olduğum ”sonra yazarım” lardan biri daha paylaşacağım ve üzerimden bir yük kalkacak böylelikle 🙂

Kızım neden mucizem…

Evliliğimizin 3. yılında eşimle “Hadi artık bizim de bebeğimiz olsun” dedik. Ama hiç de öyle kolayca kavuşmadık yavrumuza. Kendiliğinden olmayınca doktora danıştık, bir takım ilaçlar kullanmam gerektiğini söyledi. Kullandım aylar geçti, hala bir şey yok. Artık iyice telaşlanıp üzülmeye başladık, baktık ki olmuyor, tekrar başka bir doktora gittik ve bir takım tetkiklerden sonra bebeğimizin normal yolla olamayacağını belki tüp bebek yöntemiyle olabileceğini söyledi. O böyle söylemesine söyledi ama ben o zaman anladım insanın dünyası nasıl başına yıkılır.

Ardından arkadaşımın ısrarı sonucu onun doktoruna gittik. Öyle olumlu yaklaştı ki sağolsun, ona göre sorun yapacak bir şey yoktu henüz. Bir takım testler vardı yapmamız gereken, onları yaptırdıktan sonra tedavi mi olacak, tüp bebek mi olacak bunu konuşacaktık. Ben biraz rahatlamış olarak eve döndüm.

Yapmamız gereken iki test vardı başlangıçta, ilkini yaptırdım ama ikincisini yaptırmama gerek kalmadı. Acaba diye kendi kendime meraklansam da boş yere umutlandırmış olmayayım diye kimseye söyleyemiyordum. Sayısız hayal kırıklığıyla sonuçlanan testlerden sonra test yaptırmaya da korkuyordum.

Sonuç olarak iş arkadaşımın ısrarı sonucu elime tutuşturduğu testi alıp tuvalete gittim. Veee defalarca baktıktan sonra emin olabildiğim o çift çizgiyi gördüm. Şaşkınlık, sevinç ve daha bir çok duygu birbirine girmiş olarak yerime döndüm, elimde test çubuğu, iş arkadaşıma gösterdim “Gerçekten çift çizgi mi?” diyerek, evet öyleydi gerçekten.

Eşime haber vermeden önce doktorumu aradım “ bugün test yaptım çift çizgi çıktı” dedim, o da beni hep rahatlatan ses tonu ile “E bu çok iyi haber” dedi. Yani “Hamile miyim? Bir de kan testi yaptırsam mı?” dedim “Gerek yok hamilesin işte” dedi. Yani sevinebilir miyim? Evet sevinebilirdim. Ama ben yine de ertesi gün gittim doktoruma, o mercimek tanesini ultrasonda görmek için 🙂
Telaşlı, endişeli bir hamile olsam da sağlıkla kavuştuk Meriç’imize, çok şükür… Şimdi 9, 5 aylık…

… demiştim o zaman şimdi benim küçük mucizem 4 yaşını doldurmuş bir kız çocuğu. Allah’a şükürler olsun… 13.07.2011

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s