Bu Bir Meriç Yazısıdır…

Kızım neredeyse beş yaşına girecek… Zaman çok hızlı geçiyor bunu Meriç’ten sonra daha iyi anladım. Gözümün önünde hergün değişen bir varlık. Her anının tadını doyasıya çıkarmak istediğim için bozuluyorum bu kadar hızlı büyümesine. Ama sağlıklı büyümesinden, sağlıklı gelişmesinden başka duamda yok tabi.

Bebekliğinden beridir hep hareketli bir bebek oldu, kolları, ayakları hiç durmazdı sürekli hareket halindelerdi, sevindiğinde, ağlarken, heyecanlandığında bunun derecesini el ve ayaklarının hareketliliğinden anlayabilirdiniz. İlk bakıcımızdan almaya gittiğimde akşamları beni görünce öyle mutlu olurdu ki bunu ellerini kollarıyla birlikte hızlıca sarılmak ister gibi, biranönce bana kavuşmak ister gibi sallayışından anlardım.

Genel olarak mutlu bir bebekti, çok ağlardı belki ama bu sanırım benim acemi anne olmamdan kaynaklanırdı. hatırladığım bana nefes aldırmadığı bazen canım öyle çok kahve içmek isterdi ki. Ama minik kızım bana bu kadarcık bile zaman vermezdi. Biz hep kucakta, yanak yanağa, göğsümde bir kelebek misali geçirdik bebekliği. O zamandan beridir de çok fazla değişmedi zaten.

Biz hala beraber uyuyoruz. Diğer anneler nasıl becerdi bilmiyorum ama ben bir kaç denemeden sonra vazgeçtim. Sanırım onun benden ayrı uyumaya hazır olmadığı gibi bende ondan ayrı uyumaya hazır değilim. Benim için büyük zevk onun sıcacık nefesini yanağımda hissetmek. Şimdi okuyacak olan bu konuda kesin tavrını koymuş olan arkadaşlarım bana ”hala mı Şükriye”diye kızacaklar, yani evet farkındayım doğru değil, kitaplarda böyle yazmıyor ama o yanımda olmadığında huzursuz oluyorum. Uykusuz kalıyorum onu düşünmekten.

Ben 02 Ocak 2008’de işe başladığımda Meriç 8 aylık olmuştu. Çoğu anneye göre bu konuda şanslı hissediyorum. Bazı arkadaşlarım 3 aylıkken işe başlamak zorunda kaldılar. Aslında çok dua ettim ben bizi rahat yaşatacak kadar para çıksın da piyangodan falan bende tekrar işe başlamak zorunda kalmıyayım 🙂

E tabi bu hayal ve de çok fazla anne bu hayali kurmuştur diye düşünüyorum.

Önce canım kızımı apatmanımızdan tanıdığımız, bildiğimiz diğer seçeneklere göre daha çok güvendiğimiz bir ablaya bırakmanın en iyisi olduğunu düşündük, daha önce de bu konuda deneyimli olduğunu bildiğimiz için. Ama anne olunca insanın yavrusuyla ilgili algıları çok gelişiyor ben buna inanıyorum. Tamam Meriç bana çok düşkün de sabahları ona gitmeyi hiç istemiyor, yavrum öyle bir ağlıyor ki içim parçalanıyor ama işe gitmek zorundayım yavrumu öylece bırakıp gidiyordum. Onun ağlayan sesini duymak insanın öyle içini acıtıyor ki, hani çok kez işi bırakmayı bu yüzden düşündüm. Ben de işe gidene dek ağlıyordum, zor günlerdi… Sonra sorunlar yaşadık bakıcımızla ve hayatımızın en iyi kararlarından birini alarak ilk bakıcımızla yollarımızı ayırıp halamın kızı olan Seçil’le devam ettik. Allah ondan razı olsun, bunu hayatımın sonuna kadar söyleyeceğim ki onun hakkını ödeyemem. Seçil 2 yıl bizimle yaşadı, Meriç Seçil’i sevdi. Bizim için en önemlisi buydu. Elbette bizde sevdik. Meriç işe giderken yine ağlıyordu ama dedim ya anne olunca insan anlıyor Meriç daha güvenli bir eldeydi.

Sonra Seçilimiz evlendi. Artık bakıcıya vermek hiç istemiyordum. Biz de artık kreşe gitmek için doğru zaman diye düşünüp kreş araştırmasına girdik içimize çok sinen bir yer bulduk. Ben işten bi kaç gün izin alıp Meriç’le gidip geldim. İlk hafta Meriç öyle iyi gidiyordu ki ben tam ”oh alıştı” dememe kalmadan öğretmeni ”bazı çocuklar ilk hafta farklı bir ortama girdikleri için hoşlarına gidiyor da sonraki hafta huysuzlukları başlayabiliyor” Meriç’te aynen öyle oldu. Ama kolay atlattık çok şükür. Kreşimizden öğretmenimizden çok memnunuz Meriç ile ilgili aldığım başka bir doğru kararda budur.

Geçen hafta sonu 28 Ocak 2011 ilk karnemizi aldık inanılmaz heyecanlı bi olaydı benim için. Çok güzel bir karne ama sanki iki Meriç var biri okulda biri evde ortaya çıkıyor 🙂 Yemek seçmiyor mu? şaşırsak da sevindik. Tabi anne olarak ilk aklıma gelen bu oluyor daha bir çok güzel davranış, gelişim raporu verdiler. Allah nice başarılarını bize gösterir bize inşallah.

Amin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s