Annecim Ellerimi Hiç Bırakma

Geçtiğimiz hafta sonunu çok güzel geçirdim. Çünkü yanımda en sevdiklerim vardı, canım kardeşim ve nişanlısı geldi Yozgat’tan. Mutlu mesut geçirdik yani 🙂 

Cuma akşamı Meriç’i almaya gittiğimizde beni bir hediye paketiyle karşıladı. Ben çok sevindim tabi. Hatta biraz fazla mı sevindim bilmem Meriç’in arkadaşlarından biri ” Allah Allah ne kadar çok sevindi” dedi, güldük bizde Sevgi’yle. Arabada paketi açtık sabırsızca (ne de olsa kızımın ilk anneler günü hediyesi) içinden ”anneciğim ellerimi hiç bırakma” yazan ayrıca iki elinin baskısı olan bir tişört çıktı, arkasında da Meriç yazıyor. Sonra arkasında Meriç’in fotoğrafı olan bir mektup hani Meriç yazmadı biliyorum ama sonuna geldiğimde ağlıyordum ben… Bir de Meriç ile ikimizin bir fotoğrafına çerçeve yapmışlar. Meriç yapmıştır belki de. Çok anlamlı, duygulu bir hediye paketiydi kısacası. Bir de ilkler arasında yerini aldı. 

Açıkcası ben anneler günü, babalar günü, sevgililer günü gibi günleri çok da anlamlı bulmuyorum, sevginin bir güne sıkıştırılmaya çalıştırılma çabasını anlayamıyorum. Hediye edilen elektirikli ev aletlerini, tencere tavayı özellikle saçma ve komik buluyorum. Kızım her anneler gününde bana el yazısıyla bir mektup yazsa mesela ben daha çok mutlu olurum. 

Cumartesi de Yozgat’tan kardeşim ve nişanlısı geldi onları köyde karşıladım. Onlar gelmeden önce de 3 grup misafir ağırladık bütün misafirleri gönderdikten sonra ben ve kızım erik toplamak için gittik. Yılın ilk eriğini doya doya yemiş olduk. Kardeşimde eriği sevdiğinden onlar için de topladık toplarken onun da ağacından toplamak isteyeceğini biliyordum ama yine de topladık kızımla. 

Akşama kocam, kardeşim ve damat bey birlikte geldiler. Bir sevgi yumağı oluşturduk, çok özlemişiz Sabişimizi. Meriç’te kucağından inmedi, yemeği Sabişle yedi, tuvalete sabişle gitti, uykuya da onunla daldı. Bunda aldığı hediyelerin de payı vardır diye düşünüyorum 🙂 

Pazar günü özlemini kurduğumuz güzel, güneşli bir sabaha uyanınca kahvaltımızı mandalina, portakal çiçeklerinin kokusu eşliğinde bahçede yaptık. Bütün kış bunun hayalini kurmuştuk desem yalan olmaz. Sevdiklerimizle birlikte tadı daha da güzeldi herşeyin. Annemin anneler gününü kutladık, öptük, kokladık, anneannemi de sevgiyle andık… 

Sevgili kocam Sabişe olan sevgimi özlemimi çok iyi bilir ama her görüştüğümüzde birbirimize sarılıp öptüğümüzde de der ki ” zaman tutuyorum bakalım ne zaman kavga etmeye başlayacaksınız” bu kez önceden Kocamı utandırmak için anlaşmamıza rağmen yine de beraberliğimizin son zamanlarında kavgamızı da ettik, oh rahatladık. Şaka tabi içim içimi yiyor onla tartışınca çok üzülüyorum. Sağolsun kendisi de hiç ilk adımı atmaz mecburen dayanamayıp sarılan yine ben oluyorum. Sarıldık barıştık 🙂 

Pazartesi sabahı herkes dağıldı… 10.05.2011

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s